مقدمه: حمایت عاطفی معلم، حمایت هیجانی دانش‌آموز و هیجانات تحصیلی، تأثیرات مهمی در انواع جهت‌‌گیری‌های انگیزش تحصیلی دانش‌آموزان دارد. از آنجا که پژوهشی در این زمینه انجام نشده است، لذا در این مطالعـه به سنجش رابطه حمایت عاطفی معلم و حمایت هیجانی دانش‌آموز با انگیزش درونی، بیرونی و بی‌انگیزشی با میانجی‌گری هیجانات تحصیلی پرداخته می شود.
روش کار: این پژوهش از نوع همبستگی بود. جامعه این مطالعه شامل دانش‌آموزان مقطع متوسطه اول (پایه‌های هفتم، هشتم و نهم)  در سال 1400-1399 شهر تهران بود. نمونه مورد مطالعه شامل295 دانش‌آموز بود که به‌طور نمونه‌‌گیری در دسترس در مطالعه شرکت کردند. برای جمع­آوری داده­ها از پرسشنامه‌های حمایت عاطفی معلم، حمایت هیـجانی دانش‌آموز، انگیزش تحصیلی و هیجانات پیشرفت استفاده شد. گرداوری داده‌ها به‌‌دلیل شیوع کووید-19، از طریق برنامه تحت‌وب پرس‌لاین و به‌طور مجازی انجام شد. برای تحلیل داده‌ها، از مدل تحلیل مسیر در نرم‌افزار R نسخه 4.1.1 استفاده شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که حمایت عاطفی معلم و حمایت هیجانی دانش‌آموز با نقش میانجی هیجانات تحصیلی بر انگیزش درونی، بیرونی و بی‌انگیزشی اثر داشت. مدل نهایی برازش مناسبی داشت و شاخص RMSEA کمتراز 001/0 و شاخص برازندگی مدل (9/0<AGFI) گردید. حمایت عاطفی معلم و هیجانات تحصیلی بر انگیزش درونی، بیرونی و بی‌انگیزشی تأثیر مستقیم داشت. حمایت هیجانی دانش‌آموز بر انگیزش درونی، بیرونی تأثیر مستقیم داشت ولی رابطه آن بر بی‌انگیزشی معنادار نبود و تأثیر نداشت. حمایت عاطفی معلم و حمایت هیجانی دانش‌آموز بر هیجانات تحصیلی تأثیر مستقیم داشتند.
نتیجـه‌گیری:  یافته‌ها نشان داد که حمایت عاطفی معلم، حمایت هیجانی دانش‌آموز و هیجانات تحصیلی بر روی انگیزش درونی و بیرونی اثرگذار است. ازاین‌رو، معلمان باید توجه ویژه‌ای روی حمایت عاطفی از دانش‌آموزان داشته باشند و دانش آموزان را به حمایت هیجانی از هم تشویق نمایند و اجازه بروز هیجانات در کلاس به آنها داده شود تا انگیزش تحصیلی آنها افزایش یابد.