مقدمه: مادران کودکان بزهکار در بسیاری از موارد سلامت روانی از سایر مادران می‌توانند متفاوت باشند. هدف پژوهش حاضر تعیین مقایسه تاب آوری و کیفیت زندگی مادران کودکان بزهکار و مادران دارای کودکان سالم شهر زنجان در سال 1395 است.

روش کار: روش پژوهش حاضر از نوع توصیفی-مقایسه ای بود. جامعه پژوهش شامل مادران کودکان بزهکار و عادی شهر زنجان در سال 1395 بود که از بین آن‌ها 120 نفر (60 نفرمادران کودکان بزهکار، 60 نفر مادران کودکان سالم) به صورت نمونه گیری دردسترس و هدفمند از سظح شهر زنجان به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده‌ها شامل" مقیاس تاب آوری کانرودیویدسون" و فرم کوتاه بررسی سلامت 36" بود. در مطالعه حاضر پایایی " فرم کوتاه بررسی سلامت 36" به روش آلفای کرونباخ 83/0 و باز آزمایی ابزار 83/0 0 بدست آمد. آلفای کرونباخ " مقیاس تاب آوری کانرودیویدسون" 89/0 بدست آمد. جهت تجزیه و تحلیل از SPSS نسخه 21 استفاده شد. متغیرهای کمی با استفاده از میانگین (انحراف معیار) و متغیرهای کیفی به صورت تعداد (درصد) گزارش شدند. به منظور مقایسه مادران از نظر ویژگی‌های حمعیت شناختی از آزمون خی-دو و تی مستقل استفاده شد. ضریب همبستگی پیرسون، برای بررسی ارتباط تاب آوری با کیفیت زندگی، و همچنین تحلیل رگرسیون به منظور بررسی اثر توام متغیرها بر روی تاب آوری و کیفیت زندگی استفاده شدند.

یافته‌ها: بین تاب آوری با کیفیت زندگی درگروه مادران بزهکار (001/0 = P) همچنین در بین مادران کودکان سالم نیز همبستکی معنی داری مشاهده شد (001/0 = P). کیفیت زندگی و تاب آوری در مادران با کودکان سالم بالاتر از مادران با کودکان بزهکار است.

نتیجه گیری: کیفیت زندگی با تاب آوری همبستگی مثبتی دارد و همچنین وضعیت کیفیت زندگی و تاب آوری مادران کودکان بزهکار نسبت به کودکان سالم پایین‌تر می‌باشد. پیشنهاد می‌شود برای افزایش کیفیت زندگی و تاب آوری در مادران دارای کودکان بزهکار آموزش‌هایی در مراکز بهداشتی اجرا شود.