[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 10، شماره 2 - ( خرداد و تیر 1401 ) ::
جلد 10 شماره 2 صفحات 60-48 برگشت به فهرست نسخه ها
مقایسه اثربخشی طرحواره‌درمانی و زوج‌درمانی هیجان‌مدار بر تمایزیافتگی خود زوج‌های جوان
مهشید سرابندی ، محمدعلی محمدی فر* ، نعمت ستوده اصل
دانشیار، گروه روانشناسی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران. ، alimohammadyfar@semnan.ac.ir
چکیده:   (420 مشاهده)
مقدمه: روابط زوجین همواره می­تواند به دلایل مختلف در شرایط آسیب­زا قرار گرفته و از هم­گسیخته شود. بنابراین توجه به تاثیرپذیری خانواده از آسیب­های عمده، در هر رویکرد درمانی ضروری به نظر می­رسد. این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی طرحواره­درمانی و زوج­درمانی هیجان­مدار بر تمایزیافتگی خود زوج­های جوان انجام گرفت.
روش کار: روش مطالعه ­­آزمایشی گسترش­یافته از نوع پیش­آزمون- پس­آزمون چند گروهی بود. جامعه آماری را تمامی زوجین جوان دچار مشکل سازگاری تشکیل دادند که در شش ماهه دوم سال 1398 به مراکز خدمات روانشناختی و مشاوره در شهر تهران مراجعه کردند (2025=N). از بین آنان 30 زوج (60 نفر) بر اساس ملاک­های ورود و به طور تصادفی انتخاب شدند و سپس در سه گروه طرحواره­درمانی، زوج­درمانی هیجان­مدار و گروه کنترل جایگزین شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس تمایزیافتگی خود (DSI) بود. گروه آزمایشی اول، طرح­واره­درمانی  با رویکرد یانگ (2001) در 12 جلسه 45 دقیقه­ای را دریافت کردند، گروه آزمایشی دوم، تحت آموزش زوج­درمانی هیجان­مدار با رویکرد جانسون (2004) در 9 جلسه 60 دقیقه­ای قرار گرفتند و گروه کنترل در نوبت انتظار بودند. داده­ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس چند متغیره (MANCOVA) و آزمون تعقیبیLSD  و با نرم­افزار SPSS25 تجزیه و تحلیل شدند.   
یافته­ها: نتایج نشان داد بین گروه­های آزمایش و گروه کنترل تفاوت معنی­دار وجود داشت؛ و هر دو مداخله طرحواره­درمانی و زوج­درمانی هیجان­مدار بر تمایزیافتگی خود زوج­های جوان تاثیر مثبت معنادار داشته است (05/0P<). همچنین، نتایج آزمون تعقیبیLSD  حاکی از آن بود که میزان اثربخشی مداخله طرحواره­درمانی بر تمایزیافتگی خود بیشتر از زوج­درمانی هیجان­مدار بود (05/0P<).
نتیجه­گیری: بر اساس نتایج پژوهش حاضر مداخلات طرحواره­درمانی و زوج­درمانی هیجان­مدار می­تواند برای بهبود تمایزیافتگی خود زوج­های جوان کارآمد باشد؛ و توصیه می­گردد که درمانگران و مشاوران خانواده در راستای بهبود تمایزیافتگی خود زوجین در کنار سایر مداخلات درمانی از این درمان­ها استفاده کنند.        
واژه‌های کلیدی: طرحواره‌درمانی، زوج‌درمانی هیجان‌مدار، تمایزیافتگی خود، زوجین
متن کامل [PDF 310 kb]   (129 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1400/12/4 | پذیرش: 1401/3/21 | انتشار: 1401/4/10 | انتشار الکترونیک: 1401/4/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA



XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Sarabandi M, Mohammadifar M A, Sotodeh Asl N. Comparision of the effectiveness of schema therapy and emotional-based couple therapy on couples' young self-differentiation. IJPN 2022; 10 (2) :48-60
URL: http://ijpn.ir/article-1-1987-fa.html

سرابندی مهشید، محمدی فر محمدعلی، ستوده اصل نعمت. مقایسه اثربخشی طرحواره‌درمانی و زوج‌درمانی هیجان‌مدار بر تمایزیافتگی خود زوج‌های جوان. روان پرستاری 1401; 10 (2) :60-48

URL: http://ijpn.ir/article-1-1987-fa.html



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 10، شماره 2 - ( خرداد و تیر 1401 ) برگشت به فهرست نسخه ها
نشریه روان پرستاری Iranian Journal of  Psychiatric Nursing
Persian site map - English site map - Created in 0.04 seconds with 29 queries by YEKTAWEB 4508