واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران ، sorayarozban1@gmail.com
چکیده: (42 مشاهده)
مقدمه: خودکشی یکی از فوریتهای روانپزشکی است و عوامل متعددی در وقوع آن نقش ایفا میکنند، شناسایی این عوامل خطر و اتخاذ تدابیری در جهت کاهش این عوامل امری ضروری به نظر میرسد. از این رو، پژوهش حاضر با هدف مدلیابی روابط بین تجربه ترومای کودکی و بدتنظیمی هیجانی با افکار خودکشی با توجه به نقش میانجی ذهنآگاهی انجام شد.
روشکار: پژوهش حاضر همبستگی مبتنی بر معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل جامعه آماری پژوهش تمامی مراجعهکنندگان به کلینیکهای سطح شهر تهران در سال 1403 بودند، که از میان آنها تعداد 220 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و به پرسشنامه ترومای دوران کودکی (CTQ)، پرسشنامه افکار خودکشی بک (BSIS)، مقیاس دشواری در تنظیم هیجان (DERS) و مقیاس آگاهی و توجه هشیارانه (MAAS) پاسخ دادند. برای تحلیل دادهها از همبستگی پیرسون، مدلیابی معادلات ساختاری و از نرافزار SPSS-26 وAMOS-24 استفاده شد.
یافتهها: نتایج نشان داد اثر مستقیم ترومای کودکی بر افکار خودکشی (25/6 T= ،66/0 = β)، اثر مستقیم بدتنظیمی هیجانی بر افکار خودکشی (31/7 T= ،76/0= β) و اثر مستقیم متغیر ذهنآگاهی بر افکار خودکشی (21/5- T= ،58/0- = β) معنادار بود. همچنین اثر غیرمستقیم ترومای کودکی بر افکار خودکشی از طریق نقش میانجی ذهنآگاهی معنیدار (05/0>P، 47/0- =b) بود و اثر غیرمستقیم بدتنظیمی هیجانی بر افکار خودکشی از طریق نقش میانجی ذهنآگاهی معنیدار (05/0>P، 53/0- =b) بود. نتایج همچنین نشان داد که متغیرهای پژوهش در مجموع 78 درصد از واریانس افکار خودکشی را تبیین کردند.
نتیجهگیری: براساس نتایج پژوهش حاضر پیشنهاد میشود به درمانهای مبتنی بر تنظیم هیجان، شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد با هدف کاهش افکار خودکشی در افراد دارای تجربه ترومای کودکی توجه ویژهای شود.
ahmadvand M, Kazemi M, Rouzban S, Rouzban S. Modeling the Relationships Between Childhood Traumatic Experience and Emotional Dysregulation with Suicidal Thoughts: The Mediating Role of Mindfulness. IJPN 2026; 13 (6) URL: http://ijpn.ir/article-1-2618-fa.html
احمدوند مهتاب، کاظمی مژگان، روزبان سمیه، روزبان ثریا. مدل یابی روابط بین تجربه ترومای کودکی و بدتنظیمی هیجانی با افکار خودکشی: نقش میانجی ذهن آگاهی. روان پرستاری. 1404; 13 (6)