Journal of Nursing Education

fa مقایسه اثربخشی درمان گروهی مبتنی بر واقعیت‌درمانی و درمان گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر خودکارآمدی والدگری زوجین فرزندپذیر کودکان بی‌سرپرست بهزیستی Comparing the Effectiveness of Group Therapy based on Reality-Therapy and Group Therapy based on Acceptance and Commitment on the Self-Efficacy of Parenting of Adoptive Couples of Orphaned Welfare Children تخصصي Special پژوهشي Research مقدمه: پژوهش حاضر باهدف مقایسه اثربخشی درمان گروهی مبتنی بر واقعیت‌درمانی و درمان گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر خودکارآمدی والدگری زوجین فرزندپذیر کودکان بی‌سرپرست بهزیستی انجام گرفت. روش کار: این پژوهش از نظر هدف کاربردی بوده و ازلحاظ روش نیمه آزمایشی با دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل بود که در آن از طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با پیگیری استفاده شد. از بین کلیه زوج‌های فرزندپذیر مراجعهکننده به سازمان بهزیستی شهر تهران در سال 1401 با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس 45 نفر انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه (دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل) گمارش شدند. گروه آزمایش اول به مدت 10 جلسه درمان گروهی مبتنی بر واقعیتدرمانی و گروه آزمایش دوم به مدت 10 جلسه درمان گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد را دریافت کردند. شرکتکنندگان هر سه گروه در مراحل پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری مقیاس خودکارآمدی والدگری دومکا و همکاران (1996) را تکمیل کردند. یافتههای به دست آمده با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در فضای نرمافزار SPSS-26  مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که بین نمرات گروه کنترل و آزمایش تفاوت معناداری وجود دارد (001/0>P). در مقایسه با گروه کنترل، گروه‌های آزمایشی خودکارآمدی والدگری زوجین فرزندپذیر کودکان بی‌سرپرست بهزیستی را بهبود بخشیدند. باوجوداینکه بین دو رویکرد آزمایشی تفاوت معناداری وجود نداشت؛ اما تأثیر درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد نسبت به واقعیت درمانی اندکی بیشتر بود. نتیجه گیری: درمانهای گروهی مبتنی بر واقعیتدرمانی و مبتنی بر پذیرش و تعهد از اثربخشی قابلتوجهی در جهت بهبود خودکارامدی والدگری زوجین فرزندپذیر کودکان بیسرپرست بهزیستی برخوردار است. از این رو متخصصین، پژوهشگران و درمانگران این حوزه میتوانند از این مداخلات به ویژه درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد به عنوان گزینههای موثر جهت بهبود خودکارامدی این افراد استفاده کنند.      Introduction: The present study was conducted with the aim of comparing the effectiveness of group therapy based on reality therapy and group therapy based on acceptance and commitment on the self-efficacy of parenting of adoptive couples of orphaned welfare children. Methods: This research was practical in terms of purpose and in terms of semi-experimental method with two experimental groups and one control group, in which a pre-test-post-test design with follow-up was used. From among all adoptive couples referring to the welfare organization of Tehran city in 2023, 45 people were selected using available sampling method and randomly assigned to three groups (two experimental groups and one control group). The first experimental group received group therapy based on reality-therapy for 10 sessions and the second experimental group received group therapy based on acceptance and commitment for 10 sessions. The participants of all three groups completed the parenting self-efficacy scale of Dumka et al. (1996) in the pre-test, post-test and follow-up stages. The obtained findings were analyzed using ANOVA with repeated measures and Bonferroni's post hoc test in SPSS-26 software. Results: The results of covariance analysis showed that there is a significant difference between the scores of the control and experimental groups (P<0.001). Compared to the control group, the experimental groups improved the parenting self-efficacy of adoptive couples of welfare orphans. Although there was no significant difference between the two experimental approaches; But the effect of therapy based on acceptance and commitment was slightly higher than reality therapy. Conclusion: Group therapies based on reality therapy and based on acceptance and commitment have significant effectiveness in improving the self-efficacy of parenting of adoptive couples of orphaned welfare children. Therefore, experts, researchers and therapists in this field can use these interventions, especially treatment based on acceptance and commitment, as effective options to improve the self-efficacy of these people.   واقعیت درمانی, درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد, خودکارآمدی والدگری reality therapy, therapy based on acceptance and commitment, parenting self-efficacy 1 12 http://ijpn.ir/browse.php?a_code=A-10-2314-1&slc_lang=fa&sid=1 elham akhshijan الهام آخشیجان akhshijanelham@gmail.com 27900319475328460018318 27900319475328460018318 No PhD Student in General Psychology, Islamic Azad University, United Arab Emirates Tehran, Iran. دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد واحد امارات متحده عربی، تهران، ایران. kobra hajializadeh کبری حاجی علیزاده Ph_alizadeh@yahoo.com 27900319475328460018319 27900319475328460018319 Yes Associate Professor, Department of Psychology, Bandar Abbas Branch, Islamic Azad University, Bandar Abbas, Iran. دانشیار، گروه روانشناسی، واحد بندرعباس، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرعباس، ایران. biuok tajeri بیوک تاجری btajeri@yahoo.com 27900319475328460018320 27900319475328460018320 No Assistant Professor, Department of Psychology, Karaj Branch, Islamic Azad University, Karaj, Iran. استادیار، گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران