<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Journal of Nursing Education</title>
<title_fa>روان پرستاری</title_fa>
<short_title>IJPN</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://ijpn.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>279</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>admin</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>2345-2501</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>2345-2528</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii>7</journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.22034/ijpn</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid>14</journal_id_sid>
<journal_id_nlai>8888</journal_id_nlai>
<journal_id_science>13</journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1393</year>
	<month>11</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2015</year>
	<month>2</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>2</volume>
<number>4</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>تاثیر آموزش مدیریت خشم، مبتنی بر مدل پندر بر رفتار پر خطر درگیری در سربازان</title_fa>
	<title>Effects of anger management training based on Health Promotion Model on soldiers engaged in risky behavior</title>
	<subject_fa>تخصصي</subject_fa>
	<subject>Special</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>مقدمه: ورود به دوره سربازی با تغییر شرایط محیطی و سبک زندگی و روابط اجتماعی، سبب استرس و فشار روانی در سربازان  شده و می تواند رفتارهای پرخطر را ایجاد کند. رفتارهای پرخاشگرانه غیرکلامی یا کلامی را برای مواجهه با آسیب های احتمالی افزایش دهد. مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مدیریت خشم مبتنی بر مدل ارتقائ سلامت پندر بر کاهش رفتار پرخطر درگیری در سربازان آموزشگاه حضرت ولیعصر اردکان در سال 89 انجام شد.
روش: این پژوهش یک مطالعه تجربی از نوع کار آزمایی بالینی بود. 232 نفر از سربازانی که نمره رفتار پرخطر درگیری آن ها بالاتر از 60 بودند در این مطالعه مشارکت داشتند .نمونه ها به صورت تصادفی ساده به دو گروه مداخله وشاهد تقسیم شدند وبرای گروه مداخله روش های کنترل خشم بر اساس شواهد دینی و علمی در قالب مدل پندر آموزش داده شد. ابزار گرد آوری داده ها پرسشنامه های محقق ساخته معتبر و پویا شامل: پرسشنامه های جمعیت شناختی، سنجش رفتارهای پرخطر و سازه های الگوی ارتقائ سلامت بود.
یافته ها:  نتایح بر اساس آزمون آماری کوواریانس و تی مستقل  نشان داد که در تمامی سازهای مدل: منافع درک شده، موانع درک شده، خودکار آمدی درک شده، احساس مرتبط با رفتار و تاثیر گذار بین فردی موقعیتی  و در نمره درگیری، اختلاف دو گروه مداخله وشاهد معنی دار شد (001/0&gt;P).
نتیجه گیری: آموزش روش های مدیریت هیجان خشم بر اساس شواهد دینی وعلمی، در قالب مدل آموزشی ارتقای سلامت پندر موثر می باشد. این مدل برای مدیریت هیجان خشم و اصلاح رفتار واحساس و نگرش افراد پرخاشگر پیشنهاد می گردد می توان بر اساس این مدل مدیریت خشم، روش های سازگاری بهتر با فشارهای روانی و تغییرات محیطی ناخواسته را به جوانان آموزش داد. 
</abstract_fa>
	<abstract>Introduction: Entry into military service with changing environmental conditions, social relationships and lifestyle can cause psychological stress and pressure on the soldiers and may promote or create risky behaviors. Non-verbal or verbal aggressive behavior such as fighting, obscenities, hitting, threats and intimidation may increase stress exposure.  This study aimed to investigate the effects of anger management education based on Health Promotion Model on reducing risky behavior of soldiers (fighting) in the Military barracks of Ardekan in1389. 
Methods: This clinical trial is an experimental study. Participants were the 232 soldiers who were engaged in risky behavior score higher than 60. They are randomly divided into two groups. Anger control for the experimental group on the basis of religious and scientific evidence in health promotion model was trained. Data collection tool was built by researchers. Reliability and validity of the questionnaire (demographic, risky behaviors, health promotion model structures) were carried out.
Results: Statistical analysis of covariance and independent t-test showed that all structures of the model (perceived benefits, perceived barriers, perceived self-efficacy, sense of behavior, interpersonal influences, situational influences) and the amount of conflict behavior, between the two groups (case and control) is significant. (P&lt;0.001)
Conclusion: The positive impact of teaching anger management techniques, based on religious and scientific evidence and educational model of health promotion, showed that the model is effective. Model can manage aggression and destructive emotion, aggressive behavior and attitude and feeling. Anger management techniques leading to better compatibility with environmental stress and unwanted changes to the young people. 
</abstract>
	<keyword_fa>مدیریت خشم، مدل پندر، رفتار پر خطر، درگیری</keyword_fa>
	<keyword>anger management, health promotion model, risky behavior, conflict.</keyword>
	<start_page>68</start_page>
	<end_page>79</end_page>
	<web_url>http://ijpn.ir/browse.php?a_code=A-10-1-46&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>M</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Asadzandi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مینو </first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>اسدزندی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>zandi498@yahoo.com </email>
	<code>2790031947532846002340</code>
	<orcid>2790031947532846002340</orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Department of Anesthesiology, Faculty of nursing, Medicine and religion Research Center, Baqiatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran.</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه هوشبری، دانشکده پرستاری، مرکز تحقیقات طب و دین دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله(عج)، تهران، ایران. </affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>M</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Sekarifard</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محمد </first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>شکاری فرد</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>2790031947532846002341</code>
	<orcid>2790031947532846002341</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Faculty of nursing, Baqiatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشکده پرستاری دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله(عج) تهران، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>A</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Ebadi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>عباس </first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>عبادی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>2790031947532846002342</code>
	<orcid>2790031947532846002342</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Behavioral Sciences Research Center (BSRC), Nursing Faculty, Baqiatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran.</affiliation>
	<affiliation_fa>مرکز تحقیقات علوم رفتاری و گروه داخلی - جراحی دانشکده پرستاری دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله(عج) تهران، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>M A </first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Morovvati Sharif Abad </last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محمدعلی </first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>مروتی شریف آباد4</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>2790031947532846002343</code>
	<orcid>2790031947532846002343</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Community Health, University of martyr Sadducee, Yazd, Iran.  </affiliation>
	<affiliation_fa>گروه بهداشت، دانشگاه شهید صدوقی، یزد، ایران.</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>MM </first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Salari </last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محمدمهدی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa> سالاری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>2790031947532846002344</code>
	<orcid>2790031947532846002344</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Community Health, Nursing Faculty, Baqiatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran.</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشکده پرستاری دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله(عج) تهران، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
