[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 6، شماره 2 - ( خرداد و تیر 1397 ) ::
جلد 6 شماره 2 صفحات 50-60 برگشت به فهرست نسخه ها
اثربخشی درمان پویشی کوتاه مدت با رویکرد همدلانه و تعدیل کننده اضطراب بر ابرازگری هیجانی و خودانگاره دانشجویان دارای علائم اختلال اضطراب جدایی بزرگسالی
مهری مولایی، نادر حاجلو ، گودرز صادقی هشجین، نیلوفر میکائیلی، شیما حیدری
استاد دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران ، hajloo53@uma.ac.ir
چکیده:   (152 مشاهده)
مقدمه: با توجه به شیوع بالا، آسیب­زایی زیاد اختلالات اضطرابی از جمله اختلال اضطراب جدایی، پژوهش­های بسیار اندکی در زمینه کارایی و اثربخشی روان­درمانی پویشی کوتاه­مدت در درمان این اختلال صورت گرفته است. لذا با توجه به جایگاه این نوع از مداخله در درمان اختلالات روانشناختی، هدف پژوهش حاضر  تعیین اثربخشی روان­درمانگری پویشی کوتاه­مدت با رویکرد همدلانه و رویکرد تعدیل­کننده اضطراب بر ابرازگری هیجانی و خودانگاره دانشجویان دارای علائم اختلال اضطراب جدایی بزرگسالی بود.
روش کار: طرح پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با پیش-آزمون، پس- آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی دانشجویان دانشگاه­های محقق اردبیلی و آزاد اسلامی واحد اردبیل در سال تحصیلی 96-95 بود. نمونه پژوهش شامل 30 دانشجوی دارای علائم اختلال اضطراب جدایی بزرگسالی بودند که از میان دانشجویان بر اساس مصاحبه بالینی ساختار­یافته و مقیاس ارزیابی کلی عملکرد شناسایی و به صورت تصادفی به سه گروه (دو گروه آزمایشی و یک گروه کنترل) گمارده شدند. ابزارهای پژوهش پرسشنامه­های تشخیص اختلال اضطراب جدایی بزرگسالی، مقیاس ارزیابی کلی عملکرد، ابرازگری هیجانی، خودپنداره بک و مصاحبه ساختاریافته بالینی نشانگان اضطراب جدایی بزرگسالان بود.  تحلیل داده با استفاده از روش تحلیل واریانس با اندازه­گیری مکرر  با استفاده از نرم افزار SPSS بود.
یافته ها: یافته­های پژوهش حاضر نشان داد که درمان پویشی همدلانه بر خودانگاره و درمان پویشی تعدیل­کننده اضطراب بر هر دو متغیر ابرازگری هیجانی و خودانگاره در مرحله پس­آزمون و پیگیری تاثیر معناداری داشته است (05/0P<).
نتیجه­ گیری: نتایج حاصل از این پژوهش نشانگر این بود که افراد تحت درمان پویشی با رویکرد همدلانه افزایش معناداری در نمرات خودانگاره داشتند اما در ابرازگری هیجانی اثربخشی معنادار نبود و افرادی که درمان پویشی با رویکرد تعدیل­کننده اضطراب را دریافت کردند، افزایش معناداری در نمرات ابرازگری هیجانی و خودانگاره داشتند. بنابراین نتایج حاکی از این است که درمان­های پویشی کوتاه­مدت در بهبود وضعیت روانشناختی در اختلال اضطراب جدایی بزرگسالی مداخلات موثری می­باشند. 

 
واژه‌های کلیدی: درمان پویشی کوتاه‌مدت همدلانه، تعدیل‌کننده اضطراب، ابرازگری هیجانی، خودپنداره
متن کامل [PDF 392 kb]   (52 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۶/۸/۲۹ | پذیرش: ۱۳۹۷/۲/۳۱ | انتشار: ۱۳۹۷/۲/۳۱
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

کد امنیتی را در کادر بنویسید >


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Mowlaie M, Hajloo N, Sadeghi Hashjin G, Mikaeili N, Heidari S. The effectiveness of brief empathic psychodynamic psychotherapy and anxiety regulating psychodynamic psychotherapy on self concept and emotional expression of university students with symptoms of adult separation anxiety disorder. IJPN. 2018; 6 (2) :50-60
URL: http://ijpn.ir/article-1-1070-fa.html

مولایی مهری، حاجلو نادر، صادقی هشجین گودرز، میکائیلی نیلوفر، حیدری شیما. اثربخشی درمان پویشی کوتاه مدت با رویکرد همدلانه و تعدیل کننده اضطراب بر ابرازگری هیجانی و خودانگاره دانشجویان دارای علائم اختلال اضطراب جدایی بزرگسالی. روان پرستاری. 1397; 6 (2) :50-60

URL: http://ijpn.ir/article-1-1070-fa.html



دوره 6، شماره 2 - ( خرداد و تیر 1397 ) برگشت به فهرست نسخه ها
نشریه روان پرستاری Iranian Journal of  Psychiatric Nursing
Persian site map - English site map - Created in 0.05 seconds with 31 queries by YEKTAWEB 3708