[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 8، شماره 1 - ( فروردین و اردیبهشت 1399 ) ::
جلد 8 شماره 1 صفحات 60-71 برگشت به فهرست نسخه ها
اثربخشی آموزش مثبت‌نگر گروهی بر شادکامی زناشویی، تاب‌آوری و رضایت از زندگی در والدین کودکان با نیازهای خاص
شهلا کربلایی صالح ، زهرا دشت‌بزرگی*
استادیار، گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران ، zahradb2000@yahoo.com
چکیده:   (190 مشاهده)
مقدمه: والدین کودکان با نیازهای خاص به دلیل مشکلات مربوط به فرزند خود با مشکلات عدیده‌ای از جمله کاهش شادکامی زناشویی، تاب‌آوری و رضایت از زندگی مواجه هستند و یکی از روش‌های درمانی اثربخش، آموزش مثبت‌نگر گروهی است. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش مثبت‌نگر گروهی بر شادکامی زناشویی، تاب‌آوری و رضایت از زندگی در والدین کودکان با نیازهای خاص انجام شد.
روش کار: روش این مطالعه نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه پژوهش والدین کودکان با نیازهای خاص شهر اهواز در سال تحصیلی 98-1397 بودند که از میان آنها والدین 30 دانش‌آموز با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به روش تصادفی در در گروه مساوی جایگزین شدند (هر گروه 15 زوج). گروه آزمایش 14 جلسه 90 دقیقه‌ای آموزش مثبت‌نگر گروهی بر اساس پکیج سلیگمن و همکاران (2006) دریافت کرد و گروه کنترل آموزشی ندید. ابزارهای پژوهش پرسشنامه‌های شادکامی زناشویی (آزرین و همکاران، 1973)، تاب‌آوری (کونور و دیویدسون، 2003) و رضایت از زندگی (داینر و همکاران، 1985) بودند. داده‌ها با آزمون‌های خی‌دو، تی مستقل و تحلیل کوواریانس چند‌متغیری در نرم‌افزار SPSS-24 تحلیل شدند.
یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که در مرحله پیش‌آزمون بین گروه‌های آزمایش و کنترل از نظر شادکامی زناشویی، تاب‌آوری و رضایت از زندگی تفاوت معنی‌داری وجود نداشت (05/0<P)، اما در مرحله پس‌آزمون بین آنها از نظر هر سه متغیر شادکامی زناشویی، تاب‌آوری و رضایت از زندگی تفاوت معنی‌داری وجود داشت (001/0>P). به عبارت دیگر، آموزش مثبت‌نگر گروهی باعث افزایش شادکامی زناشویی (574/1069F=)، تاب‌آوری (722/281F=) و رضایت از زندگی (315/414F=) در والدین کودکان با نیازهای خاص شد (001/0>P).
نتیجه‌گیری: نتایج حاکی از اثربخشی آموزش مثبت‌نگر گروهی بر شادکامی زناشویی، تاب‌آوری و رضایت از زندگی در والدین کودکان با نیازهای خاص بود. بنابراین، پیشنهاد می‌گردد که از این روش در کنار سایر روش‌های درمانی برای بهبود ویژگی‌های روانشناختی استفاده شود.
واژه‌های کلیدی: آموزش مثبت‌نگر، تاب‌آوری، رضایت از زندگی، شادکامی زناشویی
متن کامل [PDF 291 kb]   (14 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۸/۱۰/۲۵ | پذیرش: ۱۳۹۹/۲/۳
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Karbalaei Salehi S, DashtBozorgi Z. The Effectiveness of Group Positive Training on Marital Happiness, Resilience and Life Satisfaction in Parents of Children with Special Needs. IJPN. 2020; 8 (1) :60-71
URL: http://ijpn.ir/article-1-1484-fa.html

کربلایی صالح شهلا، دشت‌بزرگی زهرا. اثربخشی آموزش مثبت‌نگر گروهی بر شادکامی زناشویی، تاب‌آوری و رضایت از زندگی در والدین کودکان با نیازهای خاص. روان پرستاری. 1399; 8 (1) :60-71

URL: http://ijpn.ir/article-1-1484-fa.html



دوره 8، شماره 1 - ( فروردین و اردیبهشت 1399 ) برگشت به فهرست نسخه ها
نشریه روان پرستاری Iranian Journal of  Psychiatric Nursing
Persian site map - English site map - Created in 0.08 seconds with 32 queries by YEKTAWEB 4111