دانشگاه علوم پزشکی کردستان ، rezaghanei30@yahoo.com
چکیده: (46995 مشاهده)
مقدمه: پرستاری یکی از حرفه های پر استرس است و استرس شغلی به چالشی برای حرفه پرستاری مبدل شده است. استرس شغلی
منجر به کاهش خلاقیت، ناخشنودی شغلی، احساس بی کفایتی، افسردگی و کاهش کیفیت مراقبت های پرستاری می شود. پژوهش حاضر
به منظور بررسی ارتباط بین ویژگی های شخصیتی و استرس شغلی کادر درمانی شاغل در بیمارستان امام خمینی سقز صورت گرفته است.
روش: در این مطالعه توصیفی به روش همبستگی، 115 نفر از پرستاران بیمارستان امام خمینی سقز در سال 1391 به روش سرشماری
و پرسشنامه ویژگی های شخصیتی نئو جمع آوری و با (ENSS) انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استرس شغلی
و روش های آماری توصیفی، آزمون تی مستقل، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون در سطح معنی دار PASW استفاده از نرم افزار
تجریه و تحلیل شدند. p≤0/05
64 %) زن بودند. میانگین و انحراف معیار سن شرکت کنندگان در / 35 %) پرستاران مورد مطالعه مرد و 74 نفر ( 3 / یافته ها: 41 نفر ( 7
وجود (p=0/ و 01 R=0/ 31 سال بود. در مطالعه فعلی بین استرس شغلی و روان رنجورخویی رابطه مستقیم و معنادار ( 38 /9±6/ مطالعه 6
داشت. نتایج حاصل از تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که متغیر روان رنجورخویی پیش بینی کننده خوبی برای استرس شغلی است.
نتیجه گیری: بین روان رنجورخویی و استرس شغلی ارتباط وجود دارد و توجه به روان رنجورخویی به عنوان یک عامل پیش بینی
کننده استرس شغلی در پرستاران ضروری می باشد